Hernia tussenwervelschijf

Hernia van de tussenwervelschijf

Een veel voorkomende aandoening is een hernia van de tussenwervelschijf. HNP, Herniatus Nucleus Pulposis genaamd. Dit ontstaat als de zachte kern van een tussenwervelschijf door zwakte van de buitenringen begint uit te stulpen. Een uitstulping kan dan druk veroorzaken op zenuwen en pijnklachten veroorzaken. Deze pijn kan dan uitstralen naar bijvoorbeeld de bil en één of beide benen.

Wat is een tussenwervelschijf (discus)?

anatomie wervelkolom
Anatomie wervelkolom

De wervelkolom bestaat uit 24 wervels. 7 halswervels (cervicale wervels), 12 borstwervels (thoracale wervels) en 5 lendenwervels (lumbale wervels). Tussen iedere wervel zit een tussenwervelschijf (discus). 23 in totaal. Behalve tussen de hoogste nekwervel en de laagste wervels bij het staartbeen. Tussenwervelschijven hebben een schokabsorberende functie. De tussenwervelschijven in de onderrug absorberen het grootste deel van de krachten die een wervelkolom te verwerken krijgt. Een tussenwervelschijf kan zowel druk- als trekkrachten opvangen.

Elke tussenwervelschijf vormt een gewricht met twee wervels. Hierdoor kunnen de wervels bewegen ten opzichte van elkaar. De tussenwervelschijf zorgt ook voor stevigheid en houdt de wervels bij elkaar. Een tussenwervelschijf bestaat uit een sterke buitenste ring van bindweefsel, anulus fibrosus genoemd. Deze ring heeft verschillende lagen. De ring ligt om het geleiachtige centrum van de tussenwervelschijf die we nucleus pulposus noemen. De nucleus pulposus helpt de druk te verplaatsen en beschermt de wervels tegen hoge belasting.

De tussenwervelschijf zit met een eindplaat vast aan de wervel. Deze eindplaat bestaat uit bot en kraakbeen en is extreem sterk. Dit maakt het onmogelijk voor de tussenwervelschijf om weg te glijden. In deze eindplaat zitten ook bloedvaten die voor voedingsstoffen voor de tussenwervelschijf zorgen.

Wanneer is een hernia operatie noodzakelijk?

Uiteraard wil niemand graag een operatie ondergaan. Voor veel patiënten met een hernia is de pijn echter ondraaglijk geworden. Een conservatieve therapie zoals fysiotherapie en medicatie is voor hen niet meer toereikend. In het ergste geval veroorzaakt de druk op de zenuwen uitval- en/of verlammingsverschijnselen aan ledematen of orgaanfalen. Wanneer dit gebeurt ontstaat er een risico dat zenuwen blijvend beschadigd raken en is een operatie onvermijdelijk geworden. Bij een hernia operatie wordt de uitstulping verwijderd die tegen de zenuw aandrukt. Eventueel wordt er extra ruimte gecreëerd in de opening (het foramen) waardoor de zenuwen lopen.

Microchirurgische open hernia operatie

Alle chirurgische methoden hebben hetzelfde doel. Namelijk het verwijderen van de druk op de zenuw. Dit door zoveel mogelijk van de uitstulping van de tussenwervelschijf te verwijderen. Daarbij wil je zo weinig mogelijk schade veroorzaken aan omliggende structuren en weefsels. De standaard door verzekeraars vergoede methode om een hernia te verwijderen is een microscopische discectomie. Bij deze open chirurgische methode wordt een snede van circa drie tot 5 centimeter ter hoogte van de hernia gemaakt. Met behulp van een microscoop wordt via deze snede met speciale instrumenten het betreffende weefsel verwijderd. Deze methode heeft als risico dat zich rondom het geopereerde gebied intern littekenweefsel vormt welke later voor nieuwe pijnklachten kan zorgen. Deze operatie vindt plaats onder algehele narcose.

PTED endoscopische hernia operatie

De klassieke open hernia operatie waarbij een grote incisie moet worden gemaakt wordt steeds vaker vervangen voor de minimaal invasieve PTED endoscopische hernia operatie. Deze methode wordt ook wel een “sleutelgatoperatie” genoemd. Een grote snede midden op de rug is niet meer nodig. In plaats daarvan wordt een kleine incisie van ca. 5 millimeter in de zij gemaakt. Via de zijkant kan de chirurg vervolgens met een dunne holle naald het foramen bereiken en vanuit daar de hernia verwijderen. Deze operatie vindt plaats onder plaatselijke verdoving. Er is veel minder kans op intern littekenvorming en beschadiging van omliggende structuren en weefsels. Doorgaans kan de patiënt al enkele uren na de operatie pijnvrij staan en lopen. Doordat een endoscopische hernia operatie minimaal invasief wordt uitgevoerd, is de patiënt vergeleken met de open chirurgische methode veel sneller weer hersteld.

Hallo, hoe kunnen we u helpen?